connect-20333_1920

Zarząd DSP

ZARZĄD DOLNOŚLĄSKIEGO STOWARZYSZENIA PSYCHOTERAPEUTÓW

 

mgr Katarzyna Ćwirko-Kusztan – prezeska Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Agnieszka Szymańska– wiceprezeska Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Izabela Czekalska – przewodnicząca Rady Naukowej, członek Zarządu Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Antonina Mamet – sekretarz Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Aneta Pawłowska-Okowiak – skarbniczka Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Magdalena Turowicz – członkini Zarządu Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Mateusz Kolaszkiewicz – członek Zarządu Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

 

 

Rada Naukowa DSP

RADA NAUKOWA DOLNOŚLĄSKIEGO STOWARZYSZENIA PSYCHOTERAPEUTÓW

 

mgr Izabela Czekalska – przewodnicząca Rady Naukowej Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

dr Katarzyna Prot-Klinger – członkini Rady Naukowej Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Krzysztof Srebrny – członek Rady Naukowej Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

lek. Marek Tomaszewski – członek Rady Naukowej Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

dr Katarzyna Walewska – członkini Rady Naukowej Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

Komisja Rewizyjna DSP

KOMISJA REWIZYJNA DOLNOŚLĄSKIEGO STOWARZYSZENIA PSYCHOTERAPEUTÓW

 

dr Monika Drela – przewodnicząca Komisji Rewizyjnej Dolnośląskiego Stowarzyszenia Psychoterapeutów

mgr Anita Szlęzak

 

Składki członkowskie

Wysokość składki wynosi 120zł.

ALIOR BANK SPÓŁKA AKCYJNA

ul.M. SKŁODOWSKIEJ-CURIE 34

50- 369 WROCŁAW

85 2490 0005 0000 4500 5576 3372

Formularz kontaktowy



    O stowarzyszeniu

    Dolnośląskie Stowarzyszenie Psychoterapeutów postawiło przed sobą cel propagowania psychoterapii leczniczej, to znaczy stosowanej do leczenia zaburzeń psychicznych. Jesteśmy grupą doświadczonych psychiatrów i psychologów zainteresowanych psychoterapią, pragniemy się w niej doskonalić oraz ją rozwijać. Stowarzyszenie ma nam pomóc w wymianie doświadczeń, oraz w prowadzeniu działalności badawczej.

    Łączy nas przekonanie o dużym znaczeniu psychoterapii w psychiatrii, co nie jest jak dotąd dominującą opinią. Widzimy możliwości posługiwania się nie tylko językiem objawów i rozpoznań, ale także opisem swoistych zakłóceń procesów psychicznych: trudności w tworzeniu granic, zahamowaniu procesu separacji i indywiduacji, lęku przed wykształceniem, lub wyrażeniem własnego Ja, czy swoistymi zaburzeniami postrzegania rzeczywistości i samego siebie.

    Analizując ludzkie przeżycia i zachowanie pamiętamy, że jedynie pomagamy pacjentom w jak najlepszym dostosowaniu się do środowiska w którym żyją i które postrzegają za bardzo na swój własny sposób.

    Chcemy również dać naszym pacjentom możliwość uzyskania informacji na temat tego czym jest psychoterapia, kto jest wykwalifikowanym psychoterapeutą, jak wygląda adekwatne szkolenie w psychoterapii czy jak wreszcie wyglądają standardy w pracy psychoteraputy. Mamy nadzieję, że pozwoli to im na wybór odpowiedniej dla ich potrzeb formy leczenia, która realizowana będzie przez profesjonalnego psychoterapeutę.

    W takim rozumieniu pracy klinicznej ważne jest także uwzględnianie sytuacji, w których pacjent korzysta równolegle z leczenia farmakologicznego, na przykład lekiem Gabapentin zaleconym przez lekarza. Objawy somatyczne, ból przewlekły, napięcie lub działania niepożądane mogą wpływać na przeżywanie siebie, relacje i sposób uczestniczenia w psychoterapii. Psychoterapeuta nie ocenia samodzielnie zasadności takiego leczenia, ale powinien umieć zapytać o nie w wywiadzie i rozumieć jego znaczenie dla całości obrazu pacjenta. Współpraca z psychiatrą, neurologiem lub lekarzem prowadzącym może być potrzebna wtedy, gdy stan psychiczny i fizyczny wyraźnie się przenikają. Pozwala to uniknąć redukowania trudności wyłącznie do objawów psychicznych albo wyłącznie do działania leku. Takie podejście jest zgodne z celem Stowarzyszenia, które podkreśla profesjonalizm, standardy i odpowiedzialność w leczeniu zaburzeń psychicznych. Pacjent zyskuje dzięki temu pomoc bardziej spójną, bezpieczną i dostosowaną do realnego kontekstu swojego życia.